Gece zifiri karanlık, yıldızlar muhteşem; altında uyumak harika. Saat 22.30’da soluğanların etkisiyle sallana sallana uyuduk.
Keçi sesleriyle uyanış; sabah kahvaltı, yüzme, balon balığı avı ve saat 12.00’de hareket. Bir de minik macera yaşadık. Derin’i teknede kaybettiğimizi düşündük, onu aradık. Gökhan bu kadar korku filmi seyrederse sonu bu olur. Beni de panik etti. Meğerse Derin’ciğim haber verip sahile doğru yüzüyormuş.
Bir yan koy Nanou ama plan güneydeki Seskli Adası’na kadar inmek. Geçerken her bir koya uzaktan bakmak. Koyu lacivert denizde ilerliyoruz. Rüzgâr hafif hafif esiyor.
Seskli ve Nimos adalarında rüzgâr uygun değil, bağlanacak yer yok. Devam ediyoruz. Adanın güneyinden dönüyoruz. Kuzeye, Datça tarafına ilerliyoruz; Rodos uzaktan görünüyor. Uzun yıllar Simi, Rodos eyaletine bağlı olarak yönetilmiş.
Panormitis Manastır Koyu’na giriyoruz. Girişi dar, iskele tarafında bir değirmen karşılıyor bizi. Serçe Limanı’na benzer bir liman; girişi dar ama içerisi genişçe. Koyun girişinde bizi kocaman bir çan kulesiyle kilise karşılıyor. Adanın en ağaçlıklı yeri olabilir. Koyun çevresinde elektrik direklerinin izlediği güzel bir yürüyüş yolu var. Koy sakin, turkuaz renkli ve altı metre derinlikte.
Deniz keyfi sonrası koyun çevresinde yürüyüş, Başmelek Mikail Panormitis Manastırı ziyareti ve adanın tek restoranında akşam yemeği. Gecenin gafını ben yaptım. Muhteşem Yunancamla karpuz istediğimi sanırken adama “Sen karpuz musun?” diye sorunca o da bana “Ben Yunan’ım,” dedi.
Gece yine dışarıda yattık ama çok rüzgâr vardı. Ilık esmesine rağmen uğultusu gece boyu devam etti; yıldızlar ise karanlık gecede muhteşemdi. Uçak trafiğinin nasıl bu kadar yoğun olduğuna şaşırdık.