“Erken kalkan yol alır,” dedik ve sabah Sedir Adası’na geçtik. Deniz sütlimandı.
Sedir Adası, Karia krallarının yazlık yeriymiş. 2.500 kişilik tiyatrosu, agorası ve Apollon Tapınağı’yla çok etkileyici. Müze kartlarımızla adayı dolaştık.
Adanın kuzey kıyısındaki özel kumlar koruma altında. Jeolojik süreçlerle oluşan bu kumların yalnızca burada ve Girit’te bulunduğu söyleniyor. Bir inanışa göre ise Kleopatra için Mısır’dan getirilmiş.
Öğlene doğru etrafımız tur tekneleriyle doldu. Yüzlerce kişiyle aynı koyda yüzdük, okey oynadık ve onlarca balon balığı tuttuk. Saat 16.00’da yola çıktık; ancak beklenmedik biçimde hava bozdu.
Bir saat boyunca dalgalarla boğuştuktan sonra Akbük Koyu’na sığındık. Teknenin içinde düşenleri yakalamak, dalgalardan ıslanmamak derken adrenalin doruktaydı. Derin, Volkan ve Figen üst katta kahramanca direndi; Berfin, Gökhan ve Alper alt katta mücadele etti. Selen ise annemi güvenli alana aldı.
Akşam Amerikano turnuvası ve teknedeki son yemeğimiz vardı. Ay tepsi gibi ışıl ışıldı. Ardından Çökertme’ye geçtik; mehtap turumuz hoplaya zıplaya sürdü ve saat 00.30’da alargadaydık. Bu kez yol bizi gerçekten yordu.
Sabah 07.00’de kalktık, 08.00’de tekneden ayrıldık. Berfin bir hafta daha denizde kalıyor. Bizim tatilimiz şimdilik bitti. Annem, Selen ve Figen bizden sonra yola çıkıp öğlen Çeşme’ye varmış bile.